مادر


مادر ای باغ و گلستا ن وجــــــــــــــــود         ای گلِ سرسبدِ خلقتُ هر بـــــــود ونــبود
ای که درسَخی وصفاصحبت اول داری             توکه این مرتبه داری چــه را کـــم داری
مادر ای سبزه چمن یاس دل انگیز بهار        شبنم برگ گل وعطر گل هـــــنگام بهــار
ای که در خلقت تو خالـــــــــــــــــق مـا         اَحسنت زد که بـــاشد بَرِ او جنت مــــــــا 
مادرم خِلصه باران محبت ازتواســــــت        جان بخشی که همه جان از تو اســــــــت
مادر ای فصل گوهر خاطب اَنفاس کرم              برج ایضاح محبت , چهره گنـــج ونِعــــم
کاشف مهرو وفا, منفعت اهل کـــــــــرم        کشتی اهل قلم , روضه ارباب جَنــــــــــم
آتش عاطفه وحُســــــــن ومِثال ومَسئول        شوکتِ نعمت و آداب وکِرام ومفعـــــــول
قالبِ قلبِ قلوبِ همه از مهرتـــــو است        عزت پیر و جوان از کرم شیرتــواســـت
مـادرم عزت انفاس ز تَبع تو بُــــــــــوَد        گرمی عاطفه و مهر و وفــــا از تو بُـــوَد
ذَهب مِعراج رجل از کف آداب تواست        مسکن روح به اَبدان همه ازلطف تواست
کمترینم که بگفتم بَرٍ مـــــــا د ر شعری        موسیا شعر نگفته چه بلند است مــــــاد ر 
سروده از حاج سید عباس موسوی


چاپ