مکافات عمل

آنان که قلم بَرروی آثار کشیدنـــــــــــد       دیوانه شدند یکدفعه بر دام جهیدنـــــــــــــد

آ نان که کنند پاک سئــوال ازته ریشـــه     نا گفته نماند که چون مور بَرِ لانه خزیدنـد

آنان که کنند فخــر وتکبـرهمه آفـــــاق         محبوس شوند چونکه خلائق رمیدنــــــــــد

آنان که به تاب وتعب ازخویش گریزند          درمانده شونـد وقتی که درعُسر لحیدنـــــــد

آن فربه نادانِ سخن چین وسـخن دوز          خوشحال شود چونکه ببیندهمه درهم تنیدند

آنکس که بود عافیت اندیش به کارش           ناظر شود آن موج سواران که رهیدنـــــد

موسیا هرکه زند بردگران هر لقب بد           باشد که شود بی کس ورندان بگریزنــــــد

سروده ازحاج سید عباس موسوی


چاپ  

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید