بیاد مادر خوب و فداکار - شعر از مرحوم عین الله قنبری طامه روحش شاد

بیاد مادر خوب و فداکار  

بگریید ای عزیزان جملگی زار

غمش را بر دل و بر جان نشانید

بنالید از فراغ بهترین یار

الا ای بهترین غمخوار و یارم

عزیز بهتر از جان غمگسارم

تو بودی در برم بی کس نبودم

شدم تنها چو رفتی از کنارم

تسلی دل غم پرور من

یگانه دوستم ای مادر من

کنم ای مادر احساس یتیمی

چرا چون سایه ات رفت از سر من

محبت پیشه و محنت کش من

گل بی خار هر گلزار و گلشن

چو رفتی مادرم جان از تنم رفت

تو چون جان بودئیم همواره در تن

وفایت شهره آفاق باشد

صفایت توفه عشاق باشد

به نام نامیت سازم قسم یاد

بود مادر خدای قلب اولاد

بمیرد انکه قدرت را نداند

دلت را بر غم و محنت کشاند

 تو ای مادر فراوان با صفایی

تو را در دل بود مهر خدایی

نمی گردم دمی غافل ز یادت

همیشه چون خدا در یاد مایی

دل مادر نمی رنجد ز فرزند

هر آنچه بد کند او را است دلبند

بود خواهان تو همواره مادر

که در هرگاه و بیگه می دهد پند

دل مادر قرین درد و رنج است

رخش از رنج دنیا پر زگرد است

کشد رنج فراوان بهر فرزند

نشاید گفت زن زیرا که مرد است

الا ای خسته دل تا می توانی

به مادر کن تو لطف و مهربانی

به غیر از خداوند فریاد رس

گرامی تر از مادرم نیست کس

شعر از مرحوم عین الل قنبری طامه روحش شاد و یادش گرامی باد

          

 


چاپ  

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید